CT

De 28ste mei hadden we de afspraak bij de neuroloog. Op de E.E.G was niks te zien, wat ik al verwacht had. Toch heeft hij naar aanleiding van wat ik omschreef na haar lange aanval anti epileptica voorgeschreven en moesten we voor een CT-scan. Die was op 1-6 en ondanks dat ze het best wel eng vond heeft ze het goed doorstaan. Die avond, na de CT, tijdens het eten kreeg ze nog een kleine aanval enĀ  de woensdagmiddag erop ook nog een kleine. De medicijnen hadden nog geen tijd gehad om te werken. Daarna heeft ze geen aanvallen meer gehad. De 22ste moeten we weer naar de neuroloog, horen we de uitslag van de Ct-scan. Zit erg te dubben of ik het allemaal wel op moet schrijven, want ik heb een hele kwetsende opmerking gekregen op me vorige log. Daarin dacht iemand mij er van te moeten beschuldigen dat ik alles verzin omdat ik Saskia graag naar een dokter zie gaan. Wat dus totale bullshit is. Heb ook meerdere getuigen van de aanvallen. Weet dat ik het me niet moet aantrekken, maar dat iemand zoiets kan denken dat vind ik echt vreselijk en zelfs nu dagen later kan ik me der weer over opwinden. Verder is er genoeg gestress omdat het paspoort van Amanda nog niet geregeld is, wat me dan ook weer verbaasd en toch ook weer iets wat ik al verwachtte tegelijkertijd. Dus het is nog niet zeker of zij wel naar ons komt vliegen op de datum dat ik geboekt had voor haar. Met Colin gaat het ook goed, heel af en toe hoor je zijn stemmetje nog overslaan, maar zijn eetlust is echt verbeterd en zijn gehoor was iets beter, maar zijn oren zijn nog niet helemaal goed, vocht is er achter verdwenen, maar het zit nog wat dicht. Mocht van de schooldokter ook in de oortjes van Colin kijken. Het huizennieuws laat nog even op zich wachten… Maar gelukkig was me urgentie verklaring stilzwijgend verlengd en heb ik nu nog maar 1 urgent voor me, dus met de 4 flats die er deze week vrij komen, moet het heel raar lopen als ik er niet bij zit deze ronde… maar ja.. met mijn geluk … ik durf niet eens meer te hopen.

Ziekenhuizen in en uit

5 mei waren we naar de viering op het gemeentehuisplein en op de weg terug naar huis kreeg Saskia weer een aanval. Eenmaal thuis is ze gelijk een dutje gaan doen. 6 mei werd ik wakker en hoorde haar rare geluiden maken. Een flinke aanval en die duurde best lang, dus de huisarts gebeld. Eer die er was was de aanval al wel voorbij en had ze weer gespuugd. Hij rade me aan om naar de eerste hulp van het ziekenhuis te gaan. Dus ik Natasja gebeld en die kon gelukkig rijden. Daar weer 2 keer het verhaal verteld en na een half uur wachten kwam de kinderarts weer terug, nadat ze hadden overlegd met de neuroloog. 11 mei moest ze voor 24 uur aan de E.E.G. Dus daar zaten we dan, op zich heeft ze zich goed gedragen, maar zelf zag ik weer niks vreemds aan der. Mocht bij haar op de kamer slapen op een stretcher. Werd nog wakker en zag al die kabels on de nek zitten en nadien sliep ik niet echt lekker meer. Ook al omdat de laptop die op haar hoofd was aangesloten was vastgelopen. Steeds kijken dus of alles wel goed ging. Rob had Colin mee genomen 10 mei al en toen ik op 12 mei terug thuis was met Saskia, bracht hij Colin terug en nam Saskia mee, want ik moest ‘s middags met Colin in het andere ziekenhuis zijn, voor een intake gesprek. Hij vond het heel spannend. 18 mei was het dan zover… toen mocht hij echt op de afdeling gaan liggen, spelen en met een bed rondgereden worden. Ging allemaal heel goed, hij heeft heel dapper door het kapje geademd. Voor me gevoel zat ik nog niet eens 5 minuten te wachten toen ik weer geroepen werd. Daar lag me mannetje, onder het bloed en flink boos omdat alles zeer deed. Zelf werd ik helemaal bibberig en spierwit. Kreeg een kopje thee met suiker en mocht naast hem gaan liggen. Was beter voor Colin ook die werd gelijk wat rustiger en is weer wat gaan slapen terwijl ik een washandje onder zijn neus hield. Tegen 13 uur mochten we naar huis. Nu is meneer dus met vlagen heel zielig, als de pijnstiller uitgewerkt raakt, wil niet echt drinken en de ijsjes wil hij ook niet echt eten… 13 mei is Rob weer naar Hongarije vertrokken en zijn wij naar Texel gegaan, met bus, trein en boot. De kids keken er erg naar uit naar de reis, maar het duurde ze toch ook wel erg lang. Vrijdag 14 mei met ze naar De Koog gegaan met de bus. Heerlijk een paar uurtjes op het strand doorgebracht en ‘s avonds met oma en oma Texel pannenkoeken wezen eten in Oosterend zelf. Zaterdag met de bus naar Den Burg waar op een industriecomplex een springkussen, draaimolen enz stonden. Weer hadden we zich prima vermaakt. Zondags 16 mei weer terug naar huis met boot, trein en bus. Maandag was Colin voor 1 dag naar school geweest. Saskia moet 28 mei weer naar de neuroloog, dan horen we of ze iets konden vinden op de E.E.G. Verder heb ik geloof ik uitzicht op een woning. Hoor dat volgende week.