4 jaar geleden overleed mijn vader. Dat was een behoorlijke eyeopener.
Niet lang na terugkomst van de begravenis had ik de knoop doorgehakt en een moeilijke keuze gemaakt.
Vandaag precies 4 jaar geleden…. en ik vraag mij af… wat zou hij zeggen… wat zou hij vinden van de keuzes die ik heb gemaakt. Ben nooit de laborante geworden die hij hoopt dat ik zou worden. Heb niet eens mijn MTS afgemaakt. (Al was hij denk best trots op het feit dat ik niet bang ben te klussen in huis). Ben ook niet meer samen met de vader van zijn kleinkinderen. Heb spijt van de gemiste avonden waarbij ik met hem had moeten praten al dan niet diep in glaasjes kijkend. Wat zou hij zeggen van zijn kleinkinderen? Zou hij net zo trots zijn als ik ben of nog trotser? Heb veel van zijn spullen hier in huis staan. Vaak sta ik er niet eens bij stil als de kinderen er op springen…

Ik hou van je papa en ik mis je zo af toe behoorlijk.

3 comments

    • bonnita

      Beantwoorden

      heel mooi geschreven Cindy ik weet zeker dat hij trots op jullie was en nog steeds is.Al was het een man die dat niet zo met woorden zei maar wij weten beter hij was een trotse vader en opa hij had alles voor jullie over en kijk fouten hebben we allemaal en daar leren we allemaal van,alleen hij heeft daar te weinig tijd voor gekregen.

Leave a comment

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *