Wat woon ik hier toch mooi. Ik weet het, het is geen vrijstaande woning met een mega lap grond (wat dus ook weer een hoop extra werk scheelt) maar zo aan het rand van een aardig groot dorp voel ik me toch vrij. Als ik ‘s avonds met Ivy een rondje loop, vaak met Dribbel die ons schaduwt, zie ik vaak een haas en soms zijn ze met zijn tweetjes. Gewoon huppelend over het fietspad richting het weiland. Als de sloten bevroren zijn nemen ze ook vaak de weg over het ijs. Op de achtergrond de hele dag door zo’n beetje het geluid van ganzen die blijkbaar veel te zeggen hebben tegen elkaar. Of de sloot is een opstart- dan wel landingsbaan voor een stel zwanen. Ook de meerkoeten laten vaak van zich horen en de futen doen hun uitgebreide hofmakerij al weer. Kan niet wachten die ukkies op de rug van papa of mama te zien. Heb de stelletjes eenden al weer zien schooieren, dan weer in dat voortuintje bedelen om brood oid, dan weer bij de buren. Schapen, koeien en paarden zorgen voor die heerlijke “boerenland”lucht dat je gewoon vergeet dat je in de randstad woont. Natuurlijk is het geen dorpje in de bergen van Hongarije, natuurlijk mis ik dat uitzicht en de wandelingen daar. Niet te spreken over mijn grote meid, die mis ik nog altijd elke dag. Mis ook wel eens de feesten in de buitenlucht, het gezellig samen eten koken, het mooiere weer (zeker als we weer eens een bui door moeten). Toch kan ik zeggen… ik ben Heppie op “mijn” stekkie. Het werk is vermoeiend soms, maar de mensen bij wie ik kom maken veel goed. Met Colin en Saskia gaat het ook goed. Al mist Saskia der vader vaak (nou ja.. ze mist het badderen in het bad en de ijsjes en patatjes in de kroeg…. ) Colin doet het prima op school, moet tegenwoordig opletten wat ik schrijf, want hij leest zo alles mee. Saskia is nu 2 maanden van de medicatie en ik heb geen aanvallen gezien en ook niet gehoord van school of de BSO dat ze ze heeft gehad. De BSO vinden ze prachtig. In de vakantie doen ze vaak extra leuke dingen. Ze zijn laatst naar het strand geweest.

        Colin heeft de pannenkoeken zelf helemaal gebakken en ook het beslag gemaakt (ok met een beetje hulp van moeders) Jullie kunnen ook zien dat ze zich vermaken op de bso… vol kleurrijke verhalen komen ze terug (A)

5 comments

  1. Beantwoorden

    Wat heb je toch weer een leuk stukje geschreven! Hier in het dorp heb je inderdaad lekkere wandel stekjes. En je hebt zeker mooi uitzucht! (al mag ik ook niet klagen met mijn uitzicht op een weiland waar vaak koeien staan.)

    Geniet maar lekker van je stekkie 😉

    Ook goed om te horen dat het goed gaat met de kids. Col zie ik nog wel kok worden hahahaha!!! En echt fijn dat Saskia van de medicijnen af is en nog geen aanval heeft gehad. Als ze die op de BSO gehad zou hebben, hadden ze dat vast wel gezegd 😉

    • atie

      Beantwoorden

      Prachtig stukje Cin !!!
      Gelukkig dat je het zo naar je zin hebt hier
      En dat je Amanda zo mist ,begrijp ik heel best 1keer paar jaar elkaar even zien is veel te kort
      Gelukkig dat de 2 kleintjes het hier wel naar hun zin hebben
      Al is Colin niet meer zo klein ,en zwemt hij als de beste

  2. Willie

    Beantwoorden

    Ik ben het helemaal met je eens dat NL mooie plekjes heeft, maar ik zou toch niet willen ruilen met mijn stekkie hier in Hu.
    Groetjes Willie

  3. Nelly

    Beantwoorden

    Ja Cindy,je hebt daar een prachtig uitzicht he over het land,ik ben blij te horen dat je je toch wel ,,heppie,, voelt hier,dat je je dochter mist is uiteraard te begrijpen zover weg,de mijne woont wel hier in nederland maar ik zie ze ook te weinig en zeker nu Brenda ook een kindje verwacht,wil je toch een beetje bij ze zijn he.
    Maar geniet ervan.
    groetjes

  4. Beantwoorden

    Csak most olvasom es orulok hogy jol erzed magad otthon hollandiaban.
    Persze hogy Amanda hianyzik de mar nagy lany es tud vigyazni magara Gondolom.
    Szep helyen laktok az biztos
    puszilunk ilona es krisztina

Leave a comment

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *