Moedergevoelens

Gevoelens, de 1 heeft ze meer dan een ander, maar de meeste moeders (en liefdevolle vaders) zullen zich wel herkennen in dit rijtje:

  • Trots! Omdat ze mooie resultaten halen, op werk, school en/of hun sport dan wel hobby.
  • Zorgen! Zorgen voor en zorgen om ze… het houd nooit op. Of ze nu groot of klein zijn. (Eten ze wel goed genoeg? Komen ze wel genoeg buiten? Worden ze niet gepest? Zijn het zelf geen pestkoppen? Gezondheid, valpartijen, eerste liefdes en gebroken harten enz… )
  • Onvoorwaardelijke liefde! Hoe vaak ze soms jou grens ook willen overschrijden, hoe vaak je ook gezegd hebt “en nu is het genoeg!”, hoe vaak je ook moppert omdat speelgoed, kleding overal rondslingert behalve daar waar het zou moeten horen in jou ogen; als ze iets dwars zit sta je klaar voor ze. Slaat je je armen om ze heen en zegt je dat alles goed komt.  Dat je altijd van ze zult houden wat er ook gebeurd.

Op het moment gaat er van alles door mij heen. Zoals vaak rond deze tijd de laatste jaren. En dan baal ik dat mijn weinige geduld wederom op de proef gesteld word eer ik mijn aller eerste onvoorwaardelijk liefde weer kan vasthouden en zeggen… wat ben je mooi, wat ben ik trots op je en wat mis ik je vreselijk. Gefeliciteerd met je verjaardag mooie zelfstandige volwassen grote dochter van me!

Gelukkig ben ik gezegend met 3 van deze liefdes.
De 2de is een prachtig ventje, af en toe een grote mond, maar wat een heerlijk lief hartje klopt daar in dat tengere maar sterke lichaam van hem. Zo trots als ik ben als hij weer een PR zwemt.
De 3de, de jongste, met haar mooie blauwe ogen en blonde haartjes, het stevige lijfje dat veel lijkt te moeten doorstaan. De epilepsie is onder controle gelukkig, haar vitamine D bleek veel te laag en er zitten nog wat dingen in haar bloed waar doktoren nog vraagtekens bij hebben, haar huisstofmijt allergie is hopelijk te laatste in het rijtje. Ze vind het niet erg om af en toe met mama een dagje naar de dokter of het ziekenhuis te moeten. Ze is gek op aandacht en die krijgt ze dan volop.

Moeder worden is het beste dat mij ooit is overkomen. Al besef ik dat niet altijd.

Amanda

Saskia

Colin

Waterratten

Mijn helden zijn gek op zwemmen. Komt mooi uit want ze doen het niet eens slecht. Colin heeft 26 oktober zijn eerste wedstrijd gezwommen. Hij mocht uitkomen op 2 afstanden. De schoolslag en de rugcrawl. In beide afstanden is hij derde geworden. Niet slecht voor een eerste keer. Bij de rugslag tikte hij in 0:52:16 aan en bij de schoolslag in 0:58:92. Als hij wil zijn dat zijn de tijden die hij moet verslaan.
Saskia vind zwemmen ook geweldig. Ze kijkt vaak dus ze leert snel. Op voor B en dan de rest. Helaas ben ik bij haar wel een stuk bezorgder vanwege haar epilepsie die weer terug is. Gelukkig voelt ze ze wel aankomen en we mogen hopen dat ze dan niet net te water ligt. Met vrij/familie zwemmen houden we haar dan ook altijd in de gaten. Wat de kleine aandachtvraagster totaal niet erg vind.
Ja er is weer een we… heb weer een vriend en het is behoorlijk serieus.
Wel fijn dat we zo dus wel kunnen zwemmen zonder dat Colin zich alleen moet vermaken. Iets wat hem trouwens prima lukt.
Met Saskia is het dus weer ziekenhuis in en uit voor allerlei onderzoeken.
Gelukkig kan ik met mijn werk aardig wat schuiven en regelen qua uren.

image