Waar te beginnen nu ik weer me inloggegevens terug heb? *Zucht* De meeste weten het al,voor sommige zal het een schok zijn…Maar ik ben terug in Nederland. Voorgoed. Rob en Amanda zijn er nog,de kleintjes zijn met mij mee. De koek was op,het ging echt niet meer tussen Rob en mij. Dus na lang wikken en wegen toch de beslissing genomen. Een hele moeilijke dat wel. Mis Amanda natuurlijk heel erg,mis Piroska,de omgeving,de vrienden en kennissen. Probeer hier nu alles in orde te krijgen om weer een leventje op te bouwen. Woon nog bij me moeder in,wat op zich wel gezellig is,maar niet de bedoeling voor maanden achtereen. Nu is het de vraag of ik nog wel verder ga met het bijhouden van me weglog. Zo bijzonder is het natuurlijk niet voor een ander om te lezen hoe het leven in Nederland is. Colin gaat met veel plezier naar de basisschool,zit in groep 2 en maakt al vriendjes. Hij is na de jaarwisseling begonnen met de school. Saskia geeft ons iets meer zorgen op het moment. Komende woensdag moeten we voor een E.E.G naar het ziekenhuis. De neuroloog,waar we via de kinderarts kwamen,denkt toch aan een vorm van kinder epilepsie. Nu heeft ze naar wat wij gezien hebben al een 2 weken lang geen aanval gehad,dus ik hou de moed er nog in dat het niks ernstigs is.
Zondagsmorgen om 7 uur de telefoon,je weet gelijk dat kan nooit goed nieuws zijn. Dan heb je dus een gesprek met je broer en even lijkt het of alles stil staat,het tikken van de klok klinkt als hamerslagen,de vraag die je je zelf nooit had willen stellen moest beantwoord worden. Me broer heeft na een gesprek met onze stiefmoeder besloten dat hij bij hun in Roemenie begraven mocht worden,iets waar ik het helemaal mee eens was. Zo stond ik dus op dinsdag eerder dan geplanned op Roemeense bodem. Had de tickets al besteld,we zouden met zijn drietjes in December een paar daagjes naar Opa. Maar ik vloog alleen en de vakantie vreugde was ver te zoeken. De laatste keer dat ik ze zag was op hun bruiloft in Februari in het stadhuis van Dordrecht. Zoveel vreugde,zoveel geluk,gelukkig hebben we dat kunnen delen nog. Me broer kwam een dag later,ik was mee hem ophalen van het vliegveld. Voor hem was het helemaal gelijk zwaar toen hij in het huis aankwam,want die middag was onze vader opgebaard in het huis en het huis zat echt vol met mensen. Nu spreek ik dan wel Hongaars,maar voor hem was het echt vreemd. Nog nooit in Hongarije of Roemenie geweest en dan gelijk zo’n ervaring,maar hij voelde dat hij er goed aan gedaan had om onze vader in Roemenie te begraven. Zoveel liefde,zoveel verdriet. Deed ons echt goed om te zien hoe onze vader een zeer gewaardeerde man was,geliefd bij heel veel mensen die hij zelf ook niet echt kon verstaan. We hebben veel mooie mensen ontmoet,mooi van binnen,zo vol met medeleven en verdriet. Familie van onze stiefmoeder,haar dochter met haar vriend en zijn ouders,maar ook mensen die onze vader had leren kennen via de organisatie die hulpgoederen leverden. Een oud vrouwtje,klein en tandloos,helemaal overstuur van verdriet. Een beetje gerust gesteld met de woorden de hulp blijft ook al is onze vader er dan niet meer. De kerkdienst was mooi,in het Hongaars en Nederlands,de priester was speciaal voor ons uit het andere dorp gekomen toen hij het hoorde. Er waren ook veel Nederlanders op de begravenis,mensen die ook hun hart op de goede plek hebben zitten. Mensen die onze vader hebben zien genieten van zijn tweede kans,hem net als wij vreselijk zullen missen.
Zo was ik weer eens. Was me wel een paar zieke dagen. Saskia had buikgriep,gelukkig is dat over,maar nu heeft ze van Colin een lekkere verkoudheid mee gekregen dus 2 zieken thuis. Amanda is ook thuis,ook wat verkouden,maar er is ook vakantie. Vandaag weer een herdenkingsdag dus alles stil en dicht. Het is nu echt definitief uit met Norbi. Was zo erg zelfs dat hij Amanda had geslagen,dus er werd even verwoed heen en weer gebelt en gelukkig was het niet nodig om persoonlijk het ventje ook nog even de les te leren,hij heeft haar de afgelopen week netjes genegeerd en met rust gelaten. Feit is wel dat als hij ooit hier in het dorp denkt te komen hij met heel veel boze mensen te maken krijgt. Colin zat van de week helemaal onder een vreemde uitslag,dus Rob met hem naar de dokter. Met een zalfje en nog wat druppels waren die zo verdwenen,maar een dag later was er weer wat uitslag,weer nadat hij met de kat had gekroeld…. Ben dus bang dat hij toch iets te heftig reageerd op de kat. De dokter dacht dat hij misschien iets van giftige dingen had gegeten/gedronken,maar dat doet Colin dus echt niet,mag al blij wezen dat hij zijn mond open doet om te eten en drinken zo af en toe. Nog even een filmpje van de felvonulas. Even door spoelen voor de gene die gene Hongaars verstaan En daaronder foto’s van werkzaamheden hier in het dorp. De hele weg van hier naar Szob word onder handen genomen. Net het laatste stukje van de weg naar de snel weg word niet gedaan,want dat is weer Nograd Megye…(andere provincie dus ) Dat Rob dus foto’s moest maken toen er een mobielle kraan in het dorp stond lijkt me niet echt een verrassing voor vele
Het zijn heel wat foto’s geworden,Rob heeft het meerendeel genomen van de optocht aangezien ik naast de tractor bleef lopen om te zorgen dat de kleintjes zich een beetje gedroegen. Was gelukkig mooi weer,Colin deed goed zijn best om ook Saskia aan het dansen en zingen te krijgen,maar die stond vooral steeds te kijken wat de rest nu deed Rob,Amanda en Norbi zijn nog naar het bal geweest ‘s avonds. Norbi had nog weer een aanvaring met Ocsi,die zoals gewoonlijk weer te veel op had. Dat die 2 elkaar niet mogen is duidelijk,want Ocsi schijnt Norbi een kopstoot te hebben gegeven. Nu is Ocsi van mijn leeftijd dus had zijn vader kunnen zijn. Toen Amanda het me vertelde stond ik op het punt om gelijk Ocsi er op aan te gaan spreken,maar bedacht me toen dat ik nooit tot hem zou doordringen als ik Nederlands tegen hem zou gaan praten en daarbij was Rob er al. Zondag had Amanda het uitgemaakt met Norbi,arme ventje was helemaal overstuur. Gisteren sprak ik hem op msn en het was weer aan. Even later belde Amanda me ook op en die zei dat het weer aan was. Een knipperlicht dus. Ene kant ben ik blij dat ze weer samen zijn,andere kant iets minder blij. We zullen zien waar hun schip strand.
Zo he he was ik weer eens Waar zal ik beginnen…Rob was vorige week zaterdag samen met Timi en nog een stel ouders naar Vac om de kamer van de meiden wat op te knappen. Paar potten verf er tegen aan en ze hebben weer wat meer een thuis gevoel. Dinsdag was hij naar de ouderbijeenkomst in Vac en gisteren was hij samen met Colin naar Vac om samen met Amanda wat te winkelen. Ze groeien allemaal zo hard. Dinsdag in Kemence ook al schoenen gekocht voor Colin en Saskia,want het is geen sandalen weer meer. Ook moesten ze beide nieuwe schoentjes voor op de ovoda. Heb nu de tijd om er lekker op uit te trekken met me toestel en dat doe ik dan ook wel als het maar mooi weer is. Ook gaan we der nog wel met zijn drietjes er op uit hoor. Ben een echte herfst fan,ga dus graag naar het bos nu. Komende zaterdag is er hier de optocht,me hummeltjes mogen dan allebei meedoen,dus dan zullen er wel weer een lading foto’s volgen Hoop dat het weer mee zal werken. Vorig jaar vond ik het maar koud en de kinderen in de optoch ook,en dat doet die mooie klederdrachtpracht geen goed al die dikke vesten of jassen.
Maandag was het weer feest,Colin is nu een 5 jarige. Iedereen namens Colin bedankt voor de kaarten en de felicitaties. Oma belde nog,maar Saskia wilde de telefoon niet aan Colin geven. Die vond het zelf veel te gezellig om te kletsen. Alles aanwijzend met de telefoon…Colin is een schat,een echt kroelmonster,maar hij kan ook behoorlijk ondeugend zijn en pest graag zijn zusje. Omdat Amanda op school was hebben wij gisteren een bezoekje aan de stad gebracht. Taart mee,fototoestel mee en nog wat te snoepen en drinken want het eten wat ze krijgen is vooral ‘s avond niet veel bijzonders. Dus blijft de lekkere trek altijd knagen De buurvrouw van de buurvrouw kwam vragen of ik een foto wilde maken van haar bloeiende cactus en wilde me daarna aan de wijn hebben…Ja klopt ik vond de wijn vorige keer erg lekker,maar nee echt ik hoef geen wijn of 11 uur in de ochtend…Kijk maar of je de foto’s bekijkt. Zijn der aardig wat weer
Rob,Amanda en Norbi zijn nog naar het bal geweest ‘s avonds. Norbi had nog weer een aanvaring met Ocsi,die zoals gewoonlijk weer te veel op had. Dat die 2 elkaar niet mogen is duidelijk,want Ocsi schijnt Norbi een kopstoot te hebben gegeven. Nu is Ocsi van mijn leeftijd dus had zijn vader kunnen zijn. Toen Amanda het me vertelde stond ik op het punt om gelijk Ocsi er op aan te gaan spreken,maar bedacht me toen dat ik nooit tot hem zou doordringen als ik Nederlands tegen hem zou gaan praten en daarbij was Rob er al. Zondag had Amanda het uitgemaakt met Norbi,arme ventje was helemaal overstuur. Gisteren sprak ik hem op msn en het was weer aan. Even later belde Amanda me ook op en die zei dat het weer aan was. Een knipperlicht dus. Ene kant ben ik blij dat ze weer samen zijn,andere kant iets minder blij. We zullen zien waar hun schip strand.
En daaronder foto’s van werkzaamheden hier in het dorp. De hele weg van hier naar Szob word onder handen genomen. Net het laatste stukje van de weg naar de snel weg word niet gedaan,want dat is weer Nograd Megye…(andere provincie dus ) Dat Rob dus foto’s moest maken toen er een mobielle kraan in het dorp stond lijkt me niet echt een verrassing voor vele 
Waar zal ik beginnen…Rob was vorige week zaterdag samen met Timi en nog een stel ouders naar Vac om de kamer van de meiden wat op te knappen. Paar potten verf er tegen aan en ze hebben weer wat meer een thuis gevoel. Dinsdag was hij naar de ouderbijeenkomst in Vac en gisteren was hij samen met Colin naar Vac om samen met Amanda wat te winkelen. Ze groeien allemaal zo hard. Dinsdag in Kemence ook al schoenen gekocht voor Colin en Saskia,want het is geen sandalen weer meer. Ook moesten ze beide nieuwe schoentjes voor op de ovoda. Heb nu de tijd om er lekker op uit te trekken met me toestel en dat doe ik dan ook wel als het maar mooi weer is. Ook gaan we der nog wel met zijn drietjes er op uit hoor. Ben een echte herfst fan,ga dus graag naar het bos nu. Komende zaterdag is er hier de optocht,me hummeltjes mogen dan allebei meedoen,dus dan zullen er wel weer een lading foto’s volgen 
Recente reacties